Entre os equipos de conmutación manual dispoñibles, prestamos especial atención aos sistemas de baterías locais e centrais. Exhibimos centralitas orixinais, algunhas empregadas noutro tempo por grandes empresas e hoteis, xunto con outras de pequenos centros rurais; os agora case esquecidos "locutorios".
Moitos visitantes lembrarán as "posicións" 009 e 003, ata o punto de que sen dúbida escoitarán nas súas mentes esa voz sempre amable preguntando: "A que vila/cidade quere chamar?". A centralita de longa distancia exposta no museo estivo en servizo ata 1970 na central telefónica da rúa San Andrés da Coruña. Desde estas centralitas, podíanse facer chamadas a calquera parte do mundo.
As "chamadas de conferencia" foron establecidas manualmente polos operadores telefónicos, cuxa formación incluía unha máxima que contribuiría á súa popularidade: "Sorrí. Un sorriso vese no teléfono". Estes foron os primeiros pasos na telefonía. Pero eran firmes e seguros, capaces de perdurar, algúns deles, mesmo coexistindo sen detrimento coas tecnoloxías da era dixital.
Percorrido pola conmutación manual
Añadir comentario
Comentarios